Beknopte geschiedenis van fietsclub KAWS

Beknopte geschiedenis van KAWS
Stichting in 1923
Kort na de eerste wereldoorlog waren in Antwerpen heel wat wielerclubs. Toen één van deze wielerclubs (WC Arizona) eind 1923 ontbonden werd, besliste het bestuur van deze club om de Antwerp Wieler- en Supportersclub op te richten. Deze beslissing werd bevestigd in het bondsblad van de KBWB in februari 1924.

Een verleden van wielrennen
In de beginjaren was AWS uitsluitend bekend door haar wielrenners. Om aan te tonen hoe sterk de club destijds was in het wielrennen vermelden wij toch enkele prestaties:
Georges Ronse: wereldkampioen bij de beroepsrenners in 1928 en 1929, winnaar van Bordeaux-Parijs in 1927, 1928 en 1930, winnaar van Parijs-Roubaix in 1927, winnaar van Parijs-Brussel in 1928
Jef Dervaes: kampioen van België in 1928, winnaar van de Drie Zustersteden
Frans Cools: kampioen van België op de piste snelheid in 1940, kampioen van België op de piste omnium in 1943
J. Mertens, H. Van Rossum en J. De Schepper wonnen in die jaren de Ronde van Vlaanderen en de Omloop van België.
De meest prestigieuze overwinningen in clubverband liet de club optekenen in het Belgisch Interclubkampioenschap (1925 en 1928) en in de Schaal Sels te Merksem. Als allereerste club slaagde AWS erin om drie jaar na elkaar (1931, 1932 en 1933) het ploegenklassement te winnen van deze hoog aangeschreven wedstrijd. Op het eind van de vijftiger jaren besliste het bestuur om de rennersafdeling op te doeken. De renners kregen dus hun vrijheid om bij een andere club aan te sluiten.

Fietstoerisme vroeger
De toeristen waren in de beginjaren ondergebracht in de club Brabo, die bij AWS aangesloten was.  WC Brabo werd echter in 1930 ontbonden en de Antwerpse Veteranenclub werd opgericht als toeristenclub, maar deze was niet meer bij AWS aangesloten.  Toch werd er in AWS nog aan fietstoerisme gedaan.  Zo werd er deelgenomen aan de tweede "24 Uren van Antwerpen", die meteen gewonnen werd.  Sindsdien heeft de club in deze inrichting telkens de overwinning behaald, ondertussen reeds meer dan 64 maal.  Enkel de eerste inrichting (waarvoor AWS niet was uitgenodigd werd door een andere club gewonnen.  Een echte toeristenafdeling binnen AWS werd in 1940 opgericht.  De club werd koninklijk en mag dus sinds 1949 de naam KAWS dragen.  In 1958 breidde de club uit naar de Kempen.  Door het steeds stijgend ledenaantal groeide de club uit tot één van de grootste in het land.  De club nam deel aan alle grote brevetten in binnen- en buitenland en behaalde menige overwinning.  KAWS was ook betrokken bij de oprichting van de Audax-commissie van de KBWB en mocht de eerste baankapiteins leveren, hetgeen toen een hele eer was.  Beroemd was ook de achterhoede van KAWS  Ze was gebaseerd op vriendschap en opofferingsgeest om pechvogels of achterblijvers weer bij de groep te brengen.  Onder invloed van een aantal vrienden die nooit gekoerst hadden, maar wel vele fietstochten maakten, kwam het echte toerisme per fiets meer aan bod en bleef de snelheid onder controle.  Wegwijzers van brevetten liepen niet meer langs de grote wegen, bestemmingen werden mooie plekjes op den buiten.  Op zeker moment telde de club meer dan 700 leden verspreid over de ganse provincie Antwerpen.  Omdat dit administratief en logistiek niet langer houdbaar was voor het bestuur of omdat een plaatselijke groep zelfstandiger wilde zijn, ontstonden er in de loop der jaren heel wat clubs uit KAWS-afdelingen: we noemen er voor de vuist weg slechts enkele: Geelse Wielertoeristen, TC Nete uit Berlaar, De Rappe Wielen uit Weelde, Antwerp Olympic TC uit Deurne, WT Mol-Millegem, de Hoogstraatse Trappers, ...  In de loop der jaren organiseerde de club tal van ritten in de streek, grote en kleine brevetten, trokken heel wat leden naar bestemmingen in het buitenland en beklommen cols in de Alpen, de Pyreneeën, de Dolomieten, enz.  De blauwe truien van KAWS zijn bekend in heel Europa.

Fietstoerisme nu
Na zware meningsverschillen met de KBWB werd door het bestuur in 1991 beslist om na 68 jaar lidmaatschap bij de KBWB, over te stappen naar de Vlaamse Wielrijdersbond. Een aantal andere clubs in de provincie Antwerpen volgden in het spoor van KAWS  In de aanvangsfase was de VWB-kalender slechts karig gevuld, maar nu mogen we toch reeds een aantal jaren stellen dat de kalender bij de Vlaamse Wielrijdersbond een volwaardig fietsprogramma voor wielertoeristen en mountainbikers biedt, zowel op de weg als in het veld, zowel op zaterdagen als op zon- en feestdagen.
KAWS draagt hierin zeker zijn steentje bij als organisator van een twintigtal wegproeven, waaronder de semi-klassieker "Hagelandrit", en een veldtoertocht.  De club staat ook bekend om haar lange ritten in groep, waaraan iedereen kan deelnemen: vanuit Turnhout heen en terug naar Huy over 240 km, naar Thorn over 190 km, naar Willemstad over circa 190 km en de Hammerrit te Eupen over 140 km.  De organisatie van een dergelijk aantal ritten is slechts mogelijk door de medewerking van vele clubleden, die zich vrijwillig inzetten voor het welslagen van de inrichtingen: vele handen maken immers licht werk.

Clubs die regelmatig deelnemen aan de fietstochten die onze club organiseert, worden daarvoor meestal met een tegenbezoek beloond door een groot aantal van onze leden.  Ook in de klassiekers en de meeste semi-klassiekers op de VWB-kalender is onze club vertegenwoordigd.  Verder staan er groepstochten en voor clubleden voorbehouden toeristische ritten op het programma.  Jaarlijks kunnen de clubleden deelnemen aan een KAWS-vierdaagse.  In de winter nemen een aantal leden deel aan mountainbike-tochten in de streek, anderen verkiezen als wintertraining te blijven fietsen op de weg.  Ook heeft KAWS samen met deskundigen (trainers en lesgevers van de Vlaamse Wielerschool, een ervaren fietsmecanicien, een sportdiëtise,...) in het verleden een vormingsaanbod.  Net als bij de KBWB vroeger, probeert KAWS, als één van de grootste clubs, haar verantwoordelijkheid ook bij de VWB op te nemen.  KAWS-leden waren betrokken bij de oprichting van de provinciale VWB-afdeling en fungeren nu nog als VWB-afgevaardigde voor de provincie Antwerpen.

De laatste jaren werd vooral werk gemaakt van de verjonging van de KAWS-besturen.  Figuren die vele jaren het beleid van de club hadden bepaald, zoals Wilfried Wijn, Karel Helsen en Eugène Jacobs, gaven hun ontslag als actief bestuurslid en jongere leden werden bereid gevonden om mee te werken in het bestuur.  Door de verjonging kan de club op een modernere, hedendaagse manier geleid worden, zodat de toekomst van de club verzekerd blijft.